YALNIZLIK ADINA....

Koparırken insan takvimde kendi ruhunu nasıl bir düzen sağlar ki hayatında...Tek tek dökülür iken dallardan neden umutsuzluk kapar bedenini...Bir sorgu mudur insan,bir acizlik midir ki kendını bırakıp da kendıne aglar sadece...En basiti kendıdir...En karmasık olan kendidir...Ya kucuk bir sevda paşinde ya buyuk bir oyun peşinde kendini perişan edip durur...

  

           ASLINDA İNSAN BÜYÜK BİR SEYİN SAHİBİ,

                                                     KÜÇÜK BİR ŞEYİN YALANCSIYDI..... 

                  

                                                              

                                                                                                               LETZTE